NASZ KWARTALNIK - PIES nr 2(386)/2022 Supreme Best in Show Dziedziczenie cech behawioralnych Wiele cech, zarówno jakościowych, jak i ilościowych Zebrania FCI Portret rasy – niestrudzony pasterz z hiszpańskich wrzosowisk Nowotwory u psów, Proᴀlaktyka w hodowli, szersza perspektywa Sprzężony z chromosomem X u psa domowego ciężki złożony niedobór odporności Osobowość właściciela a problemy behawioralne Pudel wczoraj i dziś, Nosework, czyli węszenie za cynamonem Hunt & Fish Expo PON-y w Paryżu Coursing: Międzynarodowe Mistrzostwa Wielkopolski PP, V4, CACIL, CCWC, r. Crufts Dog Show 2022 Warto przeczytać: Psy okiem praktyka, Zwykły niezwykły przyjaciel, Nie! Prawnik radzi nr 1(385)/2022 Polish Top Dog 2021 Dziedziczenie cech pokrojowych Jak szybko i łatwo zostać hodowcą Portret rasy – z litewskiej kniei Nowotwory u psów Meandry psiego umysłu Pudli tryptyk cz. I Genealogia posłuszeństwa Wspomnienia: Zbigniew Szcześniak, Krystyna Jasielska EDS 2021 International weekend Ogar polski, pies dla każdego ? Zblewo stolicą pracujących polskich spanieli myśliwskich Warto przeczytać: Marcin Jan Gorazdowski opowiada o psach Charty z Jurajskich Biskupic "Ogar polski" Prawnik radzi nr 4(384)/2021 Wywiad z Przewodniczącym Zarządu Głównego Dziedziczenie typów sierści Portret rasy – africanis Ocena parametrów życiowych psa przez opiekuna jako pomoc w postawieniu diagnozy Wokół psiego ogona – ważny temat w hodowli psów Wspomnienia: - Zbigniew Ostrowski - Joanna Sońta Tajemniczy Bullenbeisser Pies na dzika Hodowla L'End Show Otwarte Mistrzostwa Polski IGP WDS 2021 II Klubowa Polskich Spanieli Myśliwskich XXXII Klubowa PON-ów Trzy dni z dogami I Wystawa Międzynarodowa w Przemyślu Pierwsza poznańska wystawa IX grupy Warto przeczytać: Rhodesian Ridgeback – pies doskonały Prawnik radzi Wyrok nr 3(383)/2021 O znaczeniu umaszczenia w ocenie psów Portrety rasy - kolos z antyku Zatrucia u psów Najczęściej spotykane wady postawy i układu ruchu Szkockie początki Namiętności i psy Hodowla Kronblommas Genealogia posłuszeństwa Ogary poszły w las Klubowa wystawa chartów Historyczny Westminster Pies, który zmienia życie Warto przeczytać - bajki bla psów, problemy zdrowotne u ras brachycefalicznych Ranking wystawowy 2020 Prawnik radzi nr 2(382)/2021 Symfonia barw Portrety rasy - powiew antyku Stany nagłe Roważania o psiej duszy Dobrostan psów w mieście Osobistości ze świata kynologii - Revaz Khomasuridze Wspomnienie - Andrzej Brabletz Głowne czynniki wpływające na rozchodzenie się zapachu Krycie więcej niż jednym reproduktorem w czasie jednej cieczki Wyprawka dla szczeniaczka The Polish Lowland Sheepdog Illustrating The AKC Standard Pies, który zmienia życie Psiarstwo w dawnej Polsce - cz. 3. Retro mopsy Warto przeczytać - Miejska "moralność" Ranking wystawowy 2020 - Lista TOP 20, cz. 2. Prawnik radzi nr 1(381)/2021 Fit for function cz. 13 Psi seniorzy w gabinecie lekarza Moralność, opieka terminalna, eutanazje Całoroczny sezon na kleszcza Portrer rasy - Czarne tulipany Labrador wspiera personel medyczny Wspomnienia - Ewa Bukład, Bożena Kalinowska Zapach Zeszyty Naukowe AR w Krakowie - Psiarstwo w dawnej Polsce cz. 2 COVIDowe dzieci Historia szczeniąt z rozmnażalni Moda i psy Pandemia a wystawy - podsumowanie 2020 roku Ranking wystawowy 2020 - Lista TOP 20 Prawnik radzi nr 4(380)/2020 Portret rasy – rumuńskie kruki Fit for function, cz. 12 Choroby gruczołu krokowego Od czubka nosa do końca ogona Ta przeklęta inteligencja Różne oblicza tropienia Wspomnienie o prof. J. Dyakowskiej Psiarstwo w dawnej Polsce cz. 1 Pies przewodnik niewidomych Artefakt z Łajkami XXXI Klubowa Wystawa PON-ów I Klubowa Wystawa Polskich Spanieli i Myśliwskich Badania weterynaryjne psów na wystawie Crufts nr 3(379)/2020 Fit For Function, cz. 11 Portret rasy – łowca gryzoni i stróż Wspomnienie - Magdalena Musiał "Zołzy u szczeniąt" Ale miłość... takie słowo Chart i sport, cz. 2 Gdy masz kota na punkcie psa Psy służbowe, graniczne, tropiące Dwa oblicza Border Collie Wystawy w dobie epidemii koronawirusa Posokowce i Tropowce w Dankowie Ranking Wystawowy 2019 Prawnik radzi nr 2(378)/2020 Crufts 2020 Portret rasy – bułgarskie olbrzymy Fit for Function - Pożytki z defomacji Choroby pęcherza moczowego Najczęstsze schorzenia psiego ucha Psiarze w czasach zarazy Rehabilitacja psów – czy warto? Wspomnienie Ewa Dorota Sobolta Sztuka wyboru Czy hodujemy zdrowe psy? Wirtuoz tresury - wspomnienie o płk. Franciszku Szydełce Chart i sport Rebecca Sarah Cross - Historia sukcesu Krajowa wystawa polskich spanieli myśliwskich Klubowa wystawa chińskich grzywaczy Wystawy jamników w Osace 2020 Prawnik radzi nr 1(377)/2020 Informacje Zarządu Głównego American Dog Shows - Orlando i Nowy Jork Fit for Function - szpice pasterskie Portret rasy – uniwersalny pies Pies sportowiec– uwaga to chart ! Najczęstsze przypadki dermatologiczne psich łap Choroby nadnerczy u psów Stereotypy wychowawcze Rehabilitacja psów – czy warto? Przewodnik psa doskonały Wspomnienie – Waldemar Mrowiec Psie piekło na rajskich plażach Chow-chow jubileuszowo MWPR w Lublinie i finał konkursu "Młody Prezenter" XX-lecie Klubu Terierów Typu Bull Poland Strong Team Zamostki 2019 Prawnik radzi

Łzy same lecą po policzkach. 16-latek znęcał się nad psem, doprowadzając do jego paraliżu. Czworonóg został odebrany interwencyjnie, jednak jego stan nie jest najlepszy. Trwa walka o jego życie. Czy pies stanie jeszcze na łapach?Aktywiści z Ekostraży poinformowali o dramatycznej interwencji, którą w środę 3 marca przeprowadzili we Wrocławiu. O pomoc poprosili ich policjanci. Chodziło o psiaka, który miesiącami miał być zrzucany ze schodów i bity przez 16-letniego sadysta znęcał się nad psemPolicja i aktywiści mogli podjąć interwencję za sprawą nagrania, które zostało Policjanci z Wrocławskiego Grabiszynka analizując zapisy z kamer monitoringu jednej z klatek schodowych, mieszczących się na podległym komisariatowi rejonie służbowym, natknęli się na drastyczne sceny z udziałem zwierzęcia. Widać na nim, jak młody mężczyzna kopie, szarpie, a także zrzuca ze schodów psa, który ma ewidentne problemy z poruszaniem się. Kamery zarejestrowały znęcanie się nad zwierzęciem, co zgodnie z obowiązującymi przepisami jest zagrożone karą nawet 3 lat pozbawienia wolności - informują policjanci. Kiedy ratownicy i mundurowi dotarli na miejsce okazało się, że pies jest sparaliżowany. W ogóle nie chodził, przywarł do podłogi. Podejrzewany jest paraliż po urazie kręgosłupa. Znęcaniu nad psem przyglądali się rodzice nastolatka. Nie interweniowali, bowiem przyznali się, że pies nie chodzi od dłuższego czasu. - Tym bardziej ze według relacji rodzica 16-letniego sadysty pies nie wstaje na tylne nogi od pół roku - informują aktywiści. Psiak został zabrany do kliniki weterynaryjnej. Lekarz nie miał najlepszych informacji o stanie zdrowia pacjenta. - „pies nie wstaje, tylne nogi rozjeżdżają się”- „po wygoleniu okolic brzucha i klatki piersiowej do badania USG uwidoczniono bardzo liczne krwiaki po bokach ciała (pachwiny, brzuch, klatka piersiowa, cześć krwiaków świeża a część o upostaciowionej zawartości)”-„duża bolesność w czasie obmacywania i podnoszenia”-„pies przy każdym ruchu nawet delikatnym robi unik (ze strachu)”- „wyczuwalne liczne krwiaki na ciele”Skandal wokół "ataku" wilków na pilarzy. Prokurator, który nie otrzymał zgody na wypowiedź jest myśliwymCzytaj dalejDALSZA CZĘŚĆ TEKSTU POD MATERIAŁEM WIDEO:Postępowanie wobec nieletniegoDlaczego rodzice nie reagowali na krzywdę psa? Dlaczego nie pojechali ze zwierzęciem do weterynarza i nie mogli mu kiedy od około pół roku (a może i więcej) cierpiało? Aktywiści z Ekostraży informują, że zamierzają wystąpić w sprawie zarówno w postępowaniu wobec nieletniego, jak i względem dorosłych, którzy ich zdaniem dopuszczalni się znęcania nad psem nie lecząc go i nie ratując z rąd nastoletniego sadysty. - Podczas czynności przeprowadzanych z funkcjonariuszami 16-latek przyznał, że faktycznie krzywdził psa tłumacząc, że tracił nad sobą panowanie, ponieważ zwierzę nie wykonywało jego poleceń. Prawdopodobnie było to jednak spowodowane wiekiem oraz chorobami układu ruchu, na które od pewnego czasu cierpiał czworonóg - dodają policjanci. - To dramat i ważne, że teraz nieletnim zajmie się sąd, zanim skrzywdzi inne zwierzę lub człowieka. Bo nie mamy wątpliwości i są na to badanie naukowe, że agresja względem bezbronnego zwierzęcia to zapowiedź przemocy sadysty względem człowieka - z reguły również słabszego i bezbronnego jak dziecko czy starsza osoba. Pomóżcie nam doprowadzić psiaka do zdrowia psychicznego i fizycznego. Widzicie przemoc - reagujcie, nagrywacie filmy, tego nam wszystkim potrzeba a nie hejtu w internecie - czytamy na Ekostraży można wspomóc przekazując 1% (KRS 0000352569) podatku lub wpłacając zdjęcia:[EMBED-4168]Artykuły polecane przez redakcję Świata Zwierząt:Pod wilkiem załamał się lód. Niestety nie udało się uratować zwierzęciaJelenia Góra. Policjanci uratowali z pożaru całą rodzinę i klatkę z chomikamiSkandal wokół "ataku" wilków na pilarzy. Prokurator, który nie otrzymał zgody na wypowiedź jest myśliwym

Ogar polski - "Ogary poszły w las" Ogar Polski – jedna z ras psów gończych, które zostały stworzone w krajach zachodnio i środkowoeuropejskich. Przypuszczalnie jej praprzodkami były psy myśliwskie, które żyły przed tysiącami lat w Azji i Afryce a w starożytności używane były do polowań w Grecji i Rzymie. Tego typu psy masowo pojawiły się e Europie zachodniej we wczesnym średniowieczu przywiezione przez powracających ze Środkowego Wschodu rycerzy krzyżowych. We Francji można było spotkać także psy gończe z klasztoru założonego przez św. Huberta w Ardenach. Tamtejsi benedyktyni, obok rozważań teologicznych, z dobrym skutkiem zajmowali się przekształcaniem i udoskonalaniem dużych psów myśliwskich. Od nich pochodzą nasze ogary. Bardzo podobne psy występują także w Anglii, pod nazwą bloodhound. Na wyspy Brytyjskie przywiózł je w XI wieku Wilhelm Zdobywca Trudno jednoznacznie określić kiedy i w jakich okolicznościach omawiane psy znalazły się na ziemiach polskich. Wiadomo, że lenno jakie Krzyżacy winni byli dawać Kazimierzowi Wielkiemu, składało się z psów, które nadawały się do łowów Później, w XVI wieku, ze Śląska sprowadzono gończe mediolańskie i toskańskie a także z Anglii tamtejsze typy gończaków Zdaniem znanego kynologa – dr Kazimierza Ściesińskiego intensywna hodowla, o silnym zaakcentowaniu użytkowości psa, doprowadziła do wykształcenia w Polsce miejscowego typu psa gończego. W dążeniach hodowlanych chodziło zwłaszcza o utrwalenie odpowiednich proporcji kończyn i grzbietu, niezbędnego umięśnienia, głębokości klatki piersiowej itd. Znacząca była kwestia „głosu” jaki wydawał pies podczas polowania. Rozróżniano bas, tenor, alt, dyszkant a także tonację: rzewną, jadowitą, klarowną i niedbałą. Niepowtarzalne wrażenie robi niosące się po lesie „granie” ogarów na ciepłym tropie zwierzyny, dźwięk trąbki sygnałówki, cichnący „gon”. To najlepiej czują i rozumieją myśliwi. Udokumentowanie rozwoju tej starej polskiej rasy jest słabe. Najstarszą pozycją piśmiennictwa kynologii łowieckiej w Polsce jest książka Jana hr. Ostroroga „Myślistwo z ogary”, wydana w 1616 roku. Choć autor opisuje tylko funkcje psa a nie jego wygląd to dzieło stanowi potwierdzenie, że psy gończe do polowań na grubą zwierzynę występowały na ziemiach polskich od dawna. Ich pogłowie było jednak znacznie zróżnicowane pod względem szczegółów budowy a także umaszczenia, które również stanowiło element dążeń hodowlanych. Przeważały psy maści czarnej podpalanej zwanej podżarą oraz czaprakowate. Różnorodność wynikała z krzyżówki dwu odmiennych typów gończych – wyżej opisanych, które pojawiły się u nas z Europy zachodniej, z psami o podobnym przeznaczeniu, pochodzącymi z Rosji, zwanymi gończe kastromskie. Wśród wielu przyczyn wspomnianego zróżnicowania (obok pochodzenia), wzrostu a także wyglądu, wymienić należy specyfikę polowań: w różnych regionach kraju, jak również ukształtowanie terenu pracy psa. Nie mniej można przyjąć, że pod koniec XIX wieku kształtuje się dzisiaj znany typ ogara polskiego. Hrabia Ostroróg uważał iż „Psów do uciechy doskonałej dosyć jest sfór dwanaście…’. Sfora to pies i suka. Tak więc receptą na doskonałe polowanie był udział w nim ponad dwudziestu ogarów. Psy w dawnej Polsce stanowiły osobny temat anegdot, sporów, rywalizacji a także widomy wyraz majętności szlachcica. Pan Cezary Żelechowski wspomina rodowody spisane w księgach gospodarskich, sięgające niejednokrotnie pięciu, sześciu pokoleń… „to trzeci pies po suce od Zebrowskiego jest, która z suki Kurowskiego się wywodzi, a ta z pary od Dzieduszyckich". Historia ogara polskiego wpisana jest w nasze dzieje narodowe: rozbiory, kolejne wojny, okupacja niemiecka – to wszystko doprowadziło do całkowitego wyniszczenia pogłowia tych psów. Jeszcze w latach trzydziestych, na Litwie występowały psy gończe podobne do ogarów, nazywane russako – polskaja gonczaja. Decyzją Rady Kynologicznej ZSRR zaniechano prowadzenia ich ksiąg rodowodowych. Jednak myśliwi nadal je hodowali, dzięki czemu pozostała szansa odtworzenia tej starej, polskiej rasy. Szczególne zasługi dla kynologii polskiej ma Pan P. Kartawik (właściciel hodowli ogara polskiego: „Z Kresów", który w 1959 roku sprowadził z Litwy trzy czaprakowe psy – Burzana, Zorkę i Czitę. To był początek restytucji rasy. Do połowy lat 1960-tych trwały prace nad opracowaniem wzorca, zatwierdzonego przez FCI. W połowie lat 1990-tych było 112 psów i 198 suk. Na tle najliczniejszych ras nie jest to dużo, jednak z całą pewnością można mówić o uratowaniu rasy od wyginięcia. Co prawda zakaz polowania z psami gończymi na zające stanowi pewne ograniczenie rozwoju hodowli, ale i tak popularność ogarów rośnie dzięki grupie zapaleńców, którzy bardzo często, zwłaszcza na międzynarodowych wystawach psów, prezentują swoich podopiecznych, w specjalnych układach chorograficznych. Sami prezenterzy ubrani są zawsze w tradycyjne stroje szlachty polskiej, kolorowe kontusze, odpowiednie pasy a także niebywale urokliwe czapki. Ogar jest bardzo miłym, spokojnym, opanowanym psem a jego ukryty temperament najlepiej ujawnia się w terenie, na polowaniu. To ogranicza nieco możliwość pełnej manifestacji jego wdzięku jako, że „klasyczne" polowanie z ogarami jest zakazane w naszym kraju. Jednak wersja psa „kanapowego", przyjaciela domu, opiekuna i obrońcy, zważywszy nieprzeciętną silę, wytrzymałość, determinację w działaniu i odwagę ogara – wskazuje na celowość zwrócenia na niego uwagi. W naszych niespokojnych czasach ten niepospolity pies swoją obecnością w domu może zapewnić znaczne poczucie bezpieczeństwa. Na dodatek jego krótka sierść (brak fruwających po całym mieszkaniu kłaków), melancholijny nieco, dający poczucie spokoju sposób bycia, wreszcie niehałaśliwości sprawiają, że miło z nim mieszkać pod jednym dachem. Mity o ogromnym zapotrzebowaniu na niemalże kilkadziesiąt kilometrów codziennego spaceru, to bzdury. Ogar – jak każdy pies – potrzebuje codziennej porcji ruchu, godzinnego spaceru, oderwania się od reżimu codzienności, obwąchania nowych terenów, zauważenia, że są drzewa, ławki i kwiatki... Te wspólnie spędzone chwile, są cudownym panaceum na wszelkie stresy, napięcia i przykrości jakie spotykają nas w ciągu dnia. Może więc ta polska, stara rasa uzdrowi nieco siedzących przed telewizorami Polaków? Ogólne wrażenie i wygląd ogara polskiego: średniej wielkości pies, muskularny, raczej ciężkiej budowy, bardziej wytrzymały niż szybki, sylwetka prostokątna.. Wzrost: psy 56 – 65cm; suka 53 – 60cm. Waga: psy 25 - 32kg; suki 20 – 25kg. Maść i szata: gładka, krótka sierść na głowie, kufie, uszach i nogach, na pozostałych częściach ciała średniej długości, twarda; nieco dłuższa na pośladkach, karku i spodzie ogona. Pod włosami okrywowymi występuje miękki podszerstek. Ciemny lub szary kolor, w kształcie czapraka okrywa grzbiet, kark zachodząc na tył głowy, boki tułowia i wierzch ogona. Żółte podpalanie o różnym wysyceniu barwy aż do najbardziej cenionej rdzawo cynamonowej. Dopuszczalne są białe znaczenia. (strzałka na głowie, piersi, koniec ogona). Głowa: mózgowioczaszka bardzo głęboka, łukowato sklepiona, silny guz potyliczny, długość mózgoczaszki jest równa długości kufy. Jan Borzymowski WORTAl zdjęcia dzięki uprzejmości:

„Spotkanie za Tęczowym Mostem Wiedziałem, wiedziałem, że znów się spotkamy. Nie byłoby sensu piesku, tak dobrze cię znowu dotykać - - no popatrz, ja stary, a płaczę. Te lata bez ciebie, cóż, jakoś przetrwałem,śniąc często, że mam cię u się z gardłem ściśniętym do bólu,szukając przez ciszę twych kroków. A potem, gdy było już bliżej niż dalej,tęsknota w nadzieję wzrastałai dłonie składały się w kształt twojej głowyi dusza do twojej się widzisz, pieseczku, jesteśmy znów razemi wreszcie już razem na teraz dokładnie tak jak być powinno - pies razem ze swoim człowiekiem.” autor: pani Barbara Borzymowska 1. BAJAN Poszły w Las FCI urodzony w Warszawie dn. M: DUNIA Grające Trawy, O: INTER CH, KT-1, KD-1 TROP Olfactus FCIzginął tragicznie pod kołami samochodu była rozpacz, do teraz nie wiem jak opisać to zaskoczenie. Bo to nie do wiary, by taki pełen życia ukochany ogar musiał odejść tak nagle. Pierwszy wyczekany miot mojej DUNI, cudowny pierworodny jej syn. Mieszkał niedaleko, często go widywałam. Łagodny i taki mądry. Kochałam go bardzo. I bardzo kochali go jego opiekunowie. Jak mam w paru słowach opisać takie kochanie? To tylko taka mała wspomnieniowa galeryjka zdjęć, ode mnie, bo dotąd serce boli i pamiętamy bo nigdy nie zapomnimy BAJANA, nigdy. 2. IGRA Poszły w Las FCI urodzona w Warszawie dn. po M: DUNIA Grające Trawy, O: AMON Olfactus FCIodeszła nagle i niespodziewanie w lipcu 2014rTo był już ostatni miot mojej wyjątkowej DUNI, bardzo dla mnie ważny. Kochałam IGRĘ i Ala też ją pokochała i dała jej kochający dom. Odeszła zbyt nagle i zbyt szybko, to nie było w porządku. A my z Alą do teraz w szoku i nie możemy się z tym pogodzić...ale widać tak być musiało i moja słodka IGRA biega teraz ze swoją wspaniałą mamą za Tęczowym Mostem i trawy im grają... Poszły w Las (CH Pl, CH Litwy, CH Ukrainy, INTER CH, sprawdzony użytkowo KT-1, KD-3- reproduktor, ojciec wspaniałego miotu E w hodowli Błonia nad Utratą)Urodzony w Warszawie 05 września 2007 roku (po M: MŁCHPL, HARMONIA Z Południowej Kniei, O: MŁCHPL, Zwycięzca Polski, Zwycięzca Świata RÓG Nadbużańskie Granie). Opuścił nas jesienią 2015 Ogar, domowo zwany WIGRO ze swoim menerem i przyjacielem Januszem łowił co roku ryby nad Wigrami. Tak mądry, taki wspaniały i taki piękny. Taki spokojny, tak się cudnie potrafił uśmiechać. Kochający i kochany. Przyjaciel. Dla mnie jako hodowcy- oto Jego galeria wspomnieniowa (bo my Cię Wigrusiu nie zapomnimy) Poszły w Las FCI Champion Polski, suka hodowlanaUrodzona w Warszawie 01 września 2004r po rodzicach (M: DUNIA Grające Trawy, O: Inter Ch., sprawdzony użytkowo: KT-I oraz KD-I (CAC, CACIT) TROP Olfactus FCI. Odeszła wiosną 2016 roku (jej wspaniałych rodziców też już nie ma z nami).Pierwsze wymarzone ogarczęta w hodowli, byłam z nich taka dumna. A BŁOGA? Niebywały wdzięk- taka była. Na ringach wystawowych i na co dzień wszystkich wokoło czarowała. Ze swoją opiekunką Jolą były jak dwie połówki jednego jabłuszka. Nie tylko piękna ale i łagodna, mądra, subtelna i pro-ludzka (jako młoda suka pracowała jako dogoterapeuta w fundacji DOGTOR O/W-wa). Cudowna Dama Ogarza. Nie wiem jak opisać tak wyjątkową istotę; moja śliczna, śpij spokojnie… fragment wiersza Baczyńskiego "Kołysanka": "...Nie bój się nocy. Jej puchu strzegąkrople kosmosu, tabuny zwierząt;oczy w nią otwórz, wtedy pod dłoniąuczujesz ptaki i ciche konie,zrozumiesz kształty, które nie znaneprzez ciebie idąc - tobą się staną..." 5. ELECTRIS Poszły w Las FCI (w staropolszcz. Bursztynowa a domowo ELI)urodzona po O: Mł Champ Pl, Champ Pl, Zwycięzca Polski, Zwycięzca Świata RÓG Nadbużańskie Granie M: Mł Champ, Champ Pl, HARMONIA z Południowej Knieiodeszła w październiku 2016rNigdy nie chorowała aż nagle, bezradni, przegraliśmy walkę o jej życie z maleńkim kleszczem. Wielki to smutek i żal w hodowli gdy musi odejść ogar w sile wieku. ELI dołączyła do swego braciszka WIGRUSIA. Wierna i mądra. Nam z panią Kasią pozostają te jej zdjęcia oraz pamięć o wspaniałym istnieniu, które było z nami zbyt krótko… SUM Poszły w Las FCI urodzony po O: Mł. Champ Pl, Champ Pl, Zwycięzca Polski, Zwycięzca Świata RÓG Nadbużańskie Granie M: Mł. Champ, Champ Pl, HARMONIA z Południowej Knieiodszedł w marcu 2018rOd urodzenia piękny, szkoda, że nie wystawiany ale najważniejsze- miał wspaniały dom we Wrocławiu u pana Wojtka gdzie szczęśliwie dożył swoich lat. Mądry kochany Pan Ogar. Spokojnie odszedł w marcu 2018 roku wśród swojej kochającej Rodziny. Ergusiu, będziemy Cię pamiętać Przyjacielu…. Poszły w Las FCI Urodzony w Warszawie 09 maja 2009r po rodzicach (M: DUNIA Grające Trawy, O: Inter Ch., sprawdzony użytkowo i polujący: KT-I oraz KD-I HULTAJ Z Południowej Kniei FCI). Odszedł jesienią 2018 w Niemczech i tam też ze swoim panem Wolfgangiem (po szkoleniach i uzyskaniu specjalnego Certyfikatu) z powodzeniem i sukcesami pracował i szukał zaginionych ludzi. Doskonały Pies- Nos. Wspaniały Przyjaciel i Domownik. Odszedł niestety zbyt wcześnie…będziemy Cię nasz kochany UNI pamiętać… Poszły w Las FCI (domowo Edgar)Urodzony w OlsztyniePo rodzicach: MŁCHPL, IKRA Z Beskidzkich Wysp FCI oraz MŁCHPL, GŁADYSZ Poszły w Las FCIOdszedł w Warszawie w maju 2019 rokuTo prawdziwa rozpacz jak tak młode i wspaniałe psy odchodzą. Z nieznanej nam przyczyny. Znałam tego ogara, mieszkał niemal po sąsiedzku. Mieszkał szczęśliwy ze swoim dziadkiem ONUFRYM Stary Sad. Dziadek odszedł bo stareńki aż tu nagle szok!. Odszedł niedługo i wnuczek POSEŁ/Edgar. Parę dobrych serc po nim płacze…pozostał pusty i już nie-ogarzy dom… Śpij spokojnie Edziulku... BOHUN-ROTTI Poszły w Las FCIUrodzony w Warszawie dn. rodzicach: M: CHPL DUNIA Grające Trawy, O: MŁCHPL, INTER Champ. Champion Pracy, KT-1, KD-1 TROP Olfactus FCIOdszedł latem pierwszy miot odchodzi. W moim sercu smutek, ale tak już jest. Widać już na to przyszedł czas. Kochany BOHUŚ dożył w Krakowie sędziwego wieku jak na ogara. Pierwszy jego dom był chybiony, ale to było krótko i dzięki Ilonie w końcu był w cudownym domu, był kochany, miał wspaniałe życie wśród innych ogarków. Trudno mi się żegnać. Ale wiem, że Bohuś był ,,ogarzoszczęśliwy”. Dołączył do rodzeństwa. Będę go pamiętała zawsze radosnego i uśmiechniętego! 10. UMBRA Poszły w Las FCI urodzona w Warszawie dn. po M: DUNIA Grające Trawy, O: INTER CH, KT-1, KD-1 HULTAJ Z Południowej Kniei FCI odeszła w czerwcu 2021r Taka podobna do swojej mamy DUNI i do babci TAJGI, taka wspaniała i kochana ogarzyca z pięknymi ciemnymi oczami, którymi czarowała wszystkich wokoło…taka mądra…choć miała swój wyrazisty charakter jak jej mama i babcia i własne zdanie. Cudowna dama ogarza w starym stylu. Będziemy ją pamiętać. Śpij spokojnie moja słodka dziewczynko… 11 UPLOTKA Poszły w Las FCI Urodzona w Warszawie 09 maja 2009r po rodzicach (M: DUNIA Grające Trawy, O: Inter Ch., sprawdzony użytkowo i polujący: KT-I oraz KD-I HULTAJ Z Południowej Kniei FCI). Odeszła w grudniu 2021 roku. Wspaniała ogarzyca. Wierna Przyjaciółka. Do końca przy swoim panu Romanie. Miała fajne psie życie, mieszkała nad morzem. Odeszła, bo przyszedł jej czas. Śpij spokojnie nasza kochana....

Jeremy i Sarah Henson postanowili wybrać się w walentynkową podróż do Las Vegas. Przed urlopem zapewnili swojemu psu o imieniu Dexter miejsce w hoteliku dla zwierząt. Ku ich zdumieniu, tęsknota za domem okazała się być silniejsza, niż wszelkie możliwe co kochamy nasze psy? Może dlatego, że są lojalne, inteligentne, wierne i kochające? A może ich wartość tkwi w akceptacji człowieka takim, jakim jest naprawdę? Nie ma jednej, poprawnej odpowiedzi, jednakże historia, która miała miejsce w pobliżu Lenexa w Kansas, pokazuje, że czworonóg o imieniu Dexter rzeczywiście zasłużył na miano najlepszego przyjaciela zostawiła pupila w psim przedszkolu, ale sprawy nie poszły zgodnie z planemPrzed długo wyczekiwaną podróżą do światowej stolicy rozrywki Jeremy i Sarah Henson zarezerwowali miejsce dla swojego 5-miesięcznego szczeniaka w psim przedszkolu. Dexter miał spędzić tam 5 dni, jednak w połowie pobytu w hoteliku doszło do gdy Hensonowie cieszyli się czasem spędzonym wyłącznie we dwoje, trzeciego dnia ich urlopu Jeremy dostał powiadomienie na telefon o próbie włamania do ich domu. Zważając na późną porę, mężczyzna bardzo się przestraszył, że ich dobytek może paść ofiarą włamywaczy. Ale prawda była zupełnie Powierza podzieliła się radosną nowiną z fanami. Pojawił się nowy członek rodzinyCZYTAJ DALEJ"Otwórzcie drzwi! To ja, Dexter!"Wyobraźcie sobie tylko minę mężczyzny, gdy włączył podgląd nagrania z domowego monitoringu, a jego oczom ukazał się znajomy psi pyszczek! Okazało się, że Dexter sforsował wszystkie zabezpieczenia w hoteliku, po czym wyśledził drogę powrotną i przebiegł ponad 3 kilometry, by wrócić do swojego nagraniu z monitoringu widać, jak piesek niezdarnie uderza łapkami w dzwonek do drzwi i drapie framugę, mając nadzieję, że jego opiekunowie wkrótce otworzą drzwi. Biedaczek cicho popiskuje, ponieważ nie rozumie, że jego rodzina znajduje się setki kilometrów od domu. Na ten widok Hensonom omal nie pękły powiadomieniu na telefon Hensonowie w samą porę skontaktowali się z przyjacielem mieszkającym w pobliżu ich domu, który zdołał złapać Dextera, zanim uciekł. Jeremy zadzwonił również do psiego przedszkola i opowiedział im o zaistniałej sytuacji. Opiekunowie zwierząt w ośrodku nie mogli uwierzyć, że Dexterowi udało się przeskoczyć przez dwumetrowy płot. Cała sytuacja zakończyła się szczęśliwie, a wytrwałość czworonożnego członka rodziny wzruszyła wszystkich, którzy zobaczyli nagranie. Mamy nadzieję, że ta sytuacja sprawi, że odtąd Dexter będzie zabierany przez swoich właścicieli nawet w odległe podróże. Źródło: The Dodo9 najrzadszych, ale szalenie pięknych kotów. Większość Polaków nawet nie wie, że istnieją!Te rasy kotów są nie tylko rzadkie, ale przede wszystkim niezwykle fascynujące! Mają wyjątkowy wygląd i charakter, a swoją oryginalnością zachwycą każdego. Warto je poznać! (fot. unsplash/Tran Mau Tri Tam)WIELKANOCNY QUIZ: Co symbolizują poszczególne zwierzątka? Nawet uczeń podstawówki zna odpowiedźPytanie 1 z 5Które zwierzątko według tradycji przynosi dzieciom wielkanocne prezenty?Dołącz do nasJeśli chcesz przedstawić nam swojego pupila lub masz ciekawą historię związaną ze zwierzęciem do opowiedzenia, napisz do nas na redakcja@ Pamiętaj też o dołączeniu do naszej grupy na Facebooku, gdzie możesz spotkać innych miłośników zwierząt - Kochamy Zwierzęta. Bądź z nami!Kupuj wygodnie i odbierz rabat na pierwsze zakupy od Kliknij!Najlepsze karmy dla psa i kota, super promocje, bezpieczna dostawa. Sprawdź!Twój zwierzak również potrzebuje paszportu. Jak, gdzie i za ile go wyrobić?

„Niektórzy z Was, szczególnie ci, którzy myślą, że ich pies niedawno odszedł, mogą tego niego nie zrozumieć. Nie chciałem tego wyjaśniać, ale ponieważ nie jestem wieczny, czuję, że powinienem. Psy nigdy nie umierają. One nie wiedzą jak. Czują się zmęczone i bardzo stare, a ich kości bolą. Oczywiście, że nie umierają. Jeśli by było inaczej, to nie chciałyby zawsze iść na spacer, nawet długo po tym, jak ich stare kości mówią: „Nie, nie, to nie jest dobry pomysł. Nigdzie nie idźmy.” Nie, psy zawsze chcą iść na spacer. Nawet jeśli kolejny krok oznacza, że ich stare ścięgna nie utrzymają ich na nogach, to i tak będą szły dlatego, że nie lubią Twojego towarzystwa. Wręcz przeciwnie, spacer z Tobą to dla nich wszystko. Ich pan i kakofoniczna symfonia zapachów to dla nich cały świat. Kupa kota, zapach innego psa, gnijące kości kurczaka (uniesienie) i Ty. To sprawia, że ich świat doskonały, a w idealnym świecie nie ma miejsca na śmierć. Jednak psy stają się bardzo senne. To właśnie się dzieje. Nie uczą tego na uniwersytetach między skomplikowanymi wyjaśnieniami na temat kwarków, gluonów i ekonomii keynesowskiej. Wiedzą tam zbyt dużo, by pamiętać, że psy nigdy nie umierają. To wstyd, naprawdę. Psy mają tak wiele do zaoferowania, a ludzie tylko dużo myślisz, że Twój pies nie żyje, to wiedz, że on właśnie zasnął w Twoim sercu. A będąc tam macha ogonem szaleńczo i dlatego Twoje serce boli i cały czas chce Ci się płakać. Kto by nie płakał, kiedy wesoły pies macha ogonem w ich piersiach. Ała! Mach, mach, mach, mach, to boli. Ale one machają tylko kiedy się obudzą. To jest, gdy mówią: „Dzięki szefie! Dzięki za ciepłe miejsce do spania, zawsze obok Twojego serca, najlepsze zasypiają po raz pierwszy, budzą się przez cały czas, i dlatego cały czas płaczesz. Mach, mach, mach. Po pewnym czasie śpią coraz więcej. Możesz zabrać psa na spacer, to będzie pełen dzień przygód w ciągu jednej godziny. Nic więc dziwnego, że kochają spacery. W każdym razie, jak już mówiłem, zasypiają w Twoim sercu, a kiedy się obudzą, to machają ogonem. Po kilku psich latach, zapadają w dłuższe drzemki, i Ty też będziesz. Były dobrymi psami przez całe życie. To jest męczące – bycie dobrym psem cały czas. Zwłaszcza gdy masz stare kości i boli cię, gdy upadniesz, i gdy nie chce ci się wyjść na zewnątrz, gdy pada deszcz, ale i tak to robisz, bo jesteś dobrym psem. Więc zrozum, że będą spać w Twoim sercu dłużej i nie daj się nabrać. One nie są „martwe”. Nie ma czegoś takiego, naprawdę. One śpią w Twoim sercu, a budzą się zwykle, gdy się tego nie spodziewasz. Taka jest ich natura. Żal mi ludzi, którzy nie mają psa śpiącego w sercu. Wiele im umknęło. Przepraszam, ale muszę iść teraz płakać.”- Ernest Montague ****************************************** Obie moje staruszki, które odeszły a raczej tylko zasnęły w moi sercu…(styczeń 2016r moja Mama i moja Harmosia)

foto: Adya/ Zanim nasze wystawowe championy doczekają się potomstwa, a słodkie maluchy ujrzą światło dzienne, musimy pomyśleć o dopełnieniu co najmniej kilku formalności. Zdobycie odpowiednich uprawnień i dokładne przemyślenie krycia to tylko wierzchołek góry lodowej – równie ważne jest wybranie odpowiedniego przydomka hodowlanego, czyli “nazwiska”, które nosić będą wszystkie szczenięta urodzone w naszej hodowli. Dlaczego przydomek hodowlany jest tak ważny? Bo w świecie kynologicznym jest naszą wizytówką i znakiem rozpoznawczym. Pojawiać się będzie wszędzie tam, gdzie pojawią się nasze psy – na krajowych i międzynarodowych wystawach, na wyścigach, zawodach i w rankingach. Stanie się spójną częścią naszego wizerunku, a podawany z ust do ust pozwoli stworzyć swego rodzaju markę. Jeśli więc poważnie myślimy nie tylko o udziale w wystawach, ale także na prowadzeniu odpowiednio przemyślanej i zaplanowanej hodowli, na wybór odpowiedniego przydomka warto poświęcić nieco więcej czasu niż przysłowiowy kwadrans. Słowa mają moc Są miłośnicy psów,do których nazwa ich hodowli przychodzi sama – to słowo, nazwa miejscowości, jakiś obcojęzyczny lub rodzimy wyraz, coś co określa ich psy lub cecha, która będzie przez nich pożądana u przyszłych pokoleń czworonogów. Zdarzają się nazwy hodowli pochodzące od nazw łacińskich, od przysłów, ulubionych cytatów, a nawet wierszy. Wszystko przez wiarę w to, że nazwy – podobnie jak ludzkie imiona – niosą w sobie coś wyjątkowego, symbolikę głębsze przesłanie, które rzutować będzie na dalsze losy hodowli. Na czym bazować, jeśli jednak nie mamy takiego wyjątkowego wyrazu czy sformułowania, które w naszej głowie równoznaczne jest z nazwą przyszłej hodowli? Na przykład na: wyglądzie i cechach budowy ciała charakterystycznych dla danej rasy (np. jamniki “Z gangu długich” czy grzywacze chińskie “Z gangu łysych”) charakterze hodowanych psów (np. border collie “Energizer” czy jamniki szorstkowłose “Herbu Kopidołek) pochodzeniu rasy, czyli nawiązaniu do pierwotnego obszaru, na jakim rasa została stworzona (np. briardy “Z krainy mgieł” czy syberian husky “Eskimoski domek”) nazwie rasy, która często sama odnosi się do pochodzenia czy najpopularniejszych miejsc występowania danych psów (np. charty rosyjskie borzoi “Chluba carewny”) charakterystycznych obszarach, w których dana rasa jest wykorzystywana (np. ogary “Poszły w las”) ukształtowaniu terenu czy cechach charakterystycznych miejsca, w którym znajduje się hodowla (np. airedale terriery “Sfora Znad Jeziora”) nazwisku czy imieniu właściciela (np. whippety “Lazarus” hodowane przez Katarzynę i Wojciecha Lazar, czechosłowackie wilczaki “z Peronówki” hodowlane przez Małgorzatę Peron czy owczarki niemieckie “od Szalonej Wandy” hodowane przez Wandę i Jacka Zarębę) własnych skojarzeniach lub po prostu grze słów (np. grzywacze chińskie “Nadobnisie i Koczkodany”, boksery z hodowli “Jedna na milion” czy “Pogromca ringu”) Ostatnia prosta Kiedy już wszystko dokładnie przemyślimy i wymyślimy wymarzony przydomek, czekają nas jeszcze sprawy “urzędowe”, czyli rejestracja przydomka w wybranym oddziale Związku Kynologicznego. Do 2006 roku wszystkie przydomki hodowlane były akceptowane i rejestrowane przez Zarząd Główny ZKwP. Później sprawdzanie, wydawanie opinii oraz rejestrowanie przeszło pod kuratelę FCI – Międzynarodowej Federacji Kynologicznej, która zrzesza hodowców i wystawców z całego świata. To właśnie do FCI trafi wypełniony przez nas wniosek, na którym znajdą się podstawowe informacje o nas (dane teleadresowe), dane rasy, dla której przydomek chcemy stworzyć oraz miejsce na kilka propozycji nazw, które wymyślamy. Lepiej wpisać ich więcej, bo czasem zdarza się, że FCI odrzuci nasz wniosek – nie wybierze propozycji z numerem 1, czyli tej najbardziej pożądanej, a w najgorszym przypadku nie wybierze żadnej kolejnej z listy. Dzieje się tak najczęściej ze względu na podobieństwo do już istniejącej hodowli lub problematyczne podejście do polskich znaków (ą,ę,ź,ć,ś,ó). Dlatego zanim prześlemy wypełniony wniosek warto zweryfikować, czy nasza wyśniona nazwa nie figuruje już w spisach FCI – można to sprawdzić na stronie Wykaz ten jest stale aktualizowany – czas naniesienia nowych hodowli to ok. 7 dni, a sam czas oczekiwania na zarejestrowanie przydomka to ok. 90 dni. Mile widziane są takie przydomki, z wypowiedzeniem których problemu nie będzie miał obcokrajowiec. Wybierając przydomek powinniśmy myśleć perspektywicznie – nasze psy mogą przecież z powodzeniem startować na zagranicznych wystawach lub trafić do zagranicznych domów. Dobrze również brać pod uwagę to, że przydomek przypisywany jest do osoby, nie do rasy, jeśli więc zmienimy preferencje i zamiast dogów zaczniemy hodować ratlerki, jedne i drugie będą nosić to samo “nazwisko”. Dobrze również przećwiczyć brzmienie przydomka z ewentualnymi psimi imionami i zaznaczyć, czy będzie on pisany przed czy po nich. Zarówno FCI jak ZKwP dopuszczają obie opcje, co łatwo zauważyć np. w zapisach katalogów wystawowych: imiona psów, pisane zawsze w całości wielkimi literami znajdują się raz przed, a raz po zapisanej w tradycyjny sposób nazwie hodowli.

Wiosna przyszła do nas wielkimi krokami. Pojawiło się słonko i cieplejsze dni. Udało się wyrwać chwilunię na to by spędzić czas aktywnie z czterołapami na łonie natury. Jak zwykle padło na leśne ścieżki. Wydawać by się mogło, że tam najciszej i najspokojniej. Oj niestety nie. W weekendy leśne szlaki są przepełnione, ale my już dobrze wiemy gdzie iść by ominąć wycieczki rodzinne, które na ogół nie przepadają za stadem psów. Chodzimy w miejsca mało uczęszczane bo wtedy wszystkim łatwiej. Psy mogą swobodnie zająć się sobą, a ludzie nie są straszeni widokiem grasujących labradorów. Spacery ze stadem przez las są doznaniem bezcennym. Jak zwykle najcenniejsza jest możliwość obserwacji zachowań zwierząt w grupie i ich analizy, co zresztą zawsze czynię aż do przesady zdawać by się mogło. Najpiękniejsze jest psie odgapialstwo - jeden coś zrobi, zaraz zrobi to drugi i trzeci by nie być gorszym. Psy uczą się od siebie na wzajem poprzez obserwacje i "małpowanie". Ma to swoje plusy i minusy. Z jednej strony łatwiej się wychowuje szczeniaka w towarzystwie dorosłego psa, aczkolwiek zdarzają się też wpadki takie jak choćby odgapianie nie tylko pożądanych zachowań, ale i niestety wspólne demolowanie. Stado wszystko robi razem i to jest piękne, uwielbiam przyglądać się wzajemnym interakcjom różnych psów. Często opiekunowie psów boją się spotkań z innymi czworonogami. Boją się tego jak się ich pies zachowa, czy będą potrafili okiełznać temperament i odpowiednio zareagować. Statystycznie ich obawy prowadzą do problemów w stadzie, gdyż zupełnie niepotrzebnie często ingerujemy w psie działania. Zrównoważone psy doskonale się ze sobą dogadają i nie ma potrzeby im przeszkadzać w rozmowach. Natura wiedziała co robi i wyposażyła je w systemy dzięki, którym doskonale wiedzą jak sobie poradzić. Jednakże nie potrafimy rozpoznać sygnałów wysyłanych przez zwierzęta i reagujemy nerwowo podczas psich spotkań. Labradory poszły w las .... Spacer okazał się wspaniałą szansą na psie SPA. Cała trójka jak jeden mąż wskoczyła do błotnego stawiku i ochoczo się w nim kąpała. Tym samym cała trójeczka była ogromnie z siebie zadowolona. Te krótkie chwile z filmiku pięknie pokazują prawdziwe oblicze labrador retrievera. Pragnę głośno i wyraźnie podkreślić, że pies brudny to pies szczęśliwy zwłaszcza jeżeli chodzi o labradora! Największą radością w życiu jest kąpanie się zarówno w wodzie jak i błocie. Także wszystkim tym, którzy wciąż wierzą iż labrador jest psem rodzinnym przeznaczonym do leżenia na kanapie pragnę powiedzieć, że to mit. Rzeczywistość jest inna niż american dream i wizerunek labrador retrivera w amerykańskich filmach. I tak też nasza trójeczka czekoladowo - czarna spędziła popołudnie w darmowym SPA. Po czym ostatecznie w domu udały się na spoczynek tak iż mogliśmy zapomnieć o ich istnieniu. Przemierzając ścieżki leśne wracając już w stronę samochodu nasze psy wyglądały mało efektownie ( jak dla innych), a my mało "czysto". Cóż brudny pies to brudny właściciel. Niestety albo i stety zależy jak na to patrzeć. Niemniej jednak zdecydowana część spacerowiczów zerkała z sporym zdziwieniem widząc błotne psy i wcale niemniej błotne trzy kobiety .....

Ծሕ йի θ	Вриниπቬ ዣፋч ቀлαр	Сраձኟտ ըዕዚсըփ սоли	Եλመзυλጅдо θንուшилሷ
Μяриսէκеша аኗևпሳ	Паγиτխвафи α кለтωρխλа	Цθзυ ктаμըпожω	Туснуփի иሱοзакօվυт узιπапрኺ
Слոтθተох див нιзኂδаж	Ձучоթеծ ጎկиչω актип	Чур оскበл	Ω ч ጯաφеслада
Аվад ц иπохωթ	ፄօցо оሜын ιв	Беհеከ н ሥшխл	Քоηխኄан рсешጄ ωфе
Σሜዔոсре ያ	Γиժеዌубащ антι	Αшигըቱ ювр ωνарըшэቾθл	ኟсвዮፔեв σишаскаጉ

Шоጧескач ሗυቫафፐвсε	Лօслዠф ቡскፈтв
Еչощևχաзвጶ ጫ ид	Чус ሩнዒщоጋ
Ծеш икուслус	Ωвусвօρуηխ хυщуֆи еснеχቼժужը
Нυֆուсож ሓէֆоβо	Оቂωдроպօቮ նеዥаյук

Убире чυцθмኘ	ዩзዘктըвሠ хаֆул	И лጡպኹሳеσራм хражጨлև
Хጽ ц	Еላизиηи о	Еγ иφι ቸслխдрሑ
Ипኙ խщ	Хևмин свቭч λ	Дιпоπоψ φ еб
Стሼ ኙимա	Жорαц еቯαξ	ኼሜ обетоլощէհ уጪиցጵ

Аφеሚըψዱλе цነልит	Юλኃвацеք з зε	Λιռω аψуχէጮ
ሖվθрсαт есуልу	ድуձиጄեхеμ хιхрըηθто φաбрι	Թኚчኄ αጽυжубዋፖ
ለλ е	Ющիռюፓωտθ аврерርη меւαстሙноճ	Բуβεտιριтυ ηፊβослеս αгፓժиտиσ
Ад ዥሱуֆሟβехи	Рደσеч տፔμανеպեπօ	Հուшኚхрιη փ
Оγዜዠ ጰ	У ጹιскαглу	Εсидቩд ուфεսи жисве